Daninę solidarnościową płacą w Polsce osoby zarabiające powyżej 1 mln zł rocznie.
Przepisy o daninie solidarnościowej są obligatoryjne dla wszystkich podatników z przychodami przekraczającymi 1 milion złotych w roku podatkowym łącznie z następujących źródeł przychodu:
- opodatkowanych według skali podatkowej tj. m.in. ze stosunku pracy, umów o dzieło, umowy zlecenie, z działalności gospodarczej, czy rent i emerytur;
- zyski kapitałowe opodatkowane według stawki 19%;
- pozarolnicza działalność gospodarcza lub działy specjalne produkcji rolnej opodatkowane podatkiem liniowym według stawki 19%;
- zagraniczna spółka kontrolowana opodatkowana według stawki 19%.
Takich osób w Polsce jest na ten moment około 40 tys. Danina solidarnościowa to dodatkowy podatek wynoszący 4% od nadwyżki dochodu powyżej 1 mln zł. Do niedawna skarbówka nie pozwalała na odliczenie strat z lat ubiegłych przy obliczaniu dochodu do opodatkowania i kalkulacji daniny solidarnościowej.
Za sprawą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 19 lipca 2022 r. o sygn. akt II FSK 452/22), w którym stwierdzono, że „gdyby intencją racjonalnego ustawodawcy było uniemożliwienie odliczenia straty z lat ubiegłych przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej to taka regulacja zostałaby wprost wskazana w przepisach PIT. Takiego zastrzeżenia ustawodawca jednak nie zawarł określając zasady opodatkowania daniną solidarnościową.”
Jeśli zatem zamiarem ustawodawcy było ograniczenie stosowania odwołania do zasad ogólnych w PIT w zakresie określania dochodu na potrzeby obliczenia daniny solidarnościowej, powinien wprost zapisać takie ograniczenie bezpośrednio w ustawie o PIT.
Powyższy przykład pokazuje, że sądy administracyjne często stają po stronie podatników i korygują błędną, profiskalną interpretację przepisów prezentowaną przez skarbówkę.
